Witaj na naszej stronie

Życzymy miłej lektury

Get Adobe Flash player

Oleszno w pierwszym dziesięcioleciu powojennym

Władza ludowa w gminie Oleszno

Powojenna gmina Oleszno, podobnie jak w okresie przedwojennym, znalazła się w granicach administracyjnych powiatu włoszczowskiego, w którego skład wchodziło 190 sołectw, 8 gmin oraz 3 miasta: Włoszczowa, Koniecpol, Szczekociny. Administrował nim Aleksander Chachaj, który w podarku od Oleszna otrzymał czarnego mercedesa. W pierwszych powojennych latach skupiono się na odbudowie zniszczeń wojennych: odnowiono budynek szkolny, trzy mosty i kilka kilometrów dróg.

Istotnym wydarzeniem politycznym było referendum z dnia 30 czerwca 1946 roku. Za jego przebieg w Olesznie był odpowiedzialny Jan Skrobisz, w Świdnie - J. Siedlecki, w Lasocinie - Bolesław Stawowczyk. W Olesznie wzięło w nim udział 1098 osób. Według źródeł PPR w powiecie włoszczowskim 30% wyborców było przeciwko zniesieniu senatu, 20% przeciwko reformie rolnej i nacjonalizacji przemysłu. Słabe poparcie od mieszkańców gminy Oleszno uzyskała PPR w wyborach w dniu 19 stycznia 1947 roku. Głosowano przede wszystkim na listę PSL.

Mimo tego szybko następował proces umacniania władzy demokracji ludowej. Na czele Gminnej Rady Narodowej w Olesznie stanęli: Stefan Kowalski, Michał Przepióra i Henryk Brymerski. Funkcję wójta sprawował Józef Siedlecki, a komendantem posterunku MO był Jan Nocoń. Gminnym sekretarzem PPR był Władysław Kutela, a jednym z jego współpracowników Jan Pawłowski. Organizowano manifestacje, wiece, uprawiano stale propagandę, starając się pozyskać poparcie społeczeństwa. Pomimo tego w 1947 r. PPR w gminie Oleszno nie cieszyła się zbyt dużą popularnością. Na 11 sołectw tylko w trzech istniały Podstawowe Organizacje Partyjne, które, według ówczesnych sprawozdań, a jest to mało prawdopodobne, skupiały 115 członków i kandydatów.

Bookmark and Share

 

UCZESTNICZYMY W PROJEKCIE "PRACOWNIE KOMPUTEROWE DLA SZKÓŁ" WSPÓŁFINANSOWANYM PRZEZ UNIĘ EUROPEJSKĄ